صحبت های بسیار تلخ اما حقیقی اسماعیل حلالی درباره پرسپولیس

 

بازی خوب جوانان پرسپولیس به خصوص مهدی عبدی و سعید حسین پور در ترکیب پرسپولیس طی این هفته های اخیر باعث شد تا به سراغ اسماعیل حلالی مربی تیم امیدهای پرسپولیس در اوایل فصل گذشته برویم و ببینیم او در این باره چه نظری دارد‌. صحبت های ما بسیار طولانی و درباره مسائل زیادی بود که خواندن آن را به همه شما توصیه می‌کنیم…

(ایمان به بازیکنان جوان)

خیلی خوشحالم که بازیکنان تیم جوان پرسپولیس در این روزها خوب بازی کرده‌اند و توانسته اند که به تیم کمک کنند، این چند بازیکن در امیدهای پرسپولیس بازیکن من بوده‌اند و من به توانایی های آن ها ایمان دارم و البته به غیر از این ۲ نفر(مهدی عبدی و سعید حسین پور) چند بازیکن دیگر مثل ساسان زمانه، سینا مهدوی، سیدحسینی و … نیز می‌توانند در موقع لزوم به تیم بزرگسالان کمک کنند.

(بازیکنان امید پرسپولیس فقط زیر توپ می‌زدند)

روزی که به من گفتند بیا سر تمرینات تیم امید تنها ۳ توپ داشتیم که آن هم خیلی زود توسط بازیکنان به خارج استادیوم فرستاده شد همین موضوع سبب شد تا بازیکنان را جمع کرده و از مربیان آن ها و همکاران خودم گله کنم که چرا در این چند سال چیزی جز زیر توپ زدن را به بازیکنان یاد نداده اند و تنها به فکر گرفتن نتیجه بودند. در همان تمرین به بازیکنان اعلام کردم که آن‌ها برای یادگیری آمده‌اند و نه نتیجه گیری و قهرمان شدن. به بازیکنان گفتم باید بدون ترس توپ را بر روی زمین به گردش در بیاورند و از لو رفتن توپ نترسند و اگر هم نتیجه نگرفتیم مهم نیست و هدف این است که آن‌ها فوتبال بازی کردن را یاد بگیرند.

(پدر یکی از بازیکنان چون به مادرم ناسزا گفت سیلی زدم)

علت جدایی من از تیم امید پرسپولیس این بود که پدر یکی از بازیکنان بین دونیمه شروع به تهدید کردن کرد و سپس پا را فراتر گذاشت و شروع به ناسزا گفتن کرد و وقتی به مادرم اهانت کرد من دیگر نتوانستم که خودم را کنترل کنم و یک سیلی به گوش بازیکن تیمم که پسر آن پدر هتاک بود زدم. بعد از این اتفاق محمد حسن انصاری‌فرد به عنوان مدیر عامل باشگاه بدون اینکه رفتار پدر آن بازیکن را بررسی کند مرا تعلیق موقت کرد که البته تا به امروز این تعلیق ادامه پیدا کرده است!! و من به همین دلیل برای او متاسفم که بدون در نظر گرفتن رفتاری که باعث شده تا من این گونه واکنش نشان دهم، حکم به تعلیق من داد.

(چرا هم باید فحش بخوریم و هم دستمزد نگیریم)

آقای انصاری فرد که اینگونه مدیریت می کند آیا تا به حال از خود پرسیده که چرا نباید پرداختی به تیم پایه ها داشته باشد؟ آیا به این فکر کرده که ما با این فشار شدید کاری و روحی روانی بدون اینکه دستمزدی داشته باشیم چرا باید فحش هم بخوریم و تهدید هم بشویم؟ با این شرایط آیا نباید ما لحظه ای کنترل خود را از دست بدهیم؟
این صحبت‌ها را به این دلیل مطرح کنم که یک بار در بازی پیشکسوتان خود انصاری‌فرد به سراغ من آمد و گفت همه جا صحبت از اخلاق خوب توست و به همین دلیل قصد دارم با تو کار کنم اما حالا چه شده که با یک اتفاق من باید به همین راحتی کنار گذاشته شود آن هم در حالی که من تقصیری در این موضوع نداشتم.

(من آدم سرمربی نیستم که کارهای شخصی اش را انجام دهم)

من سال‌ها برای مربیگریم زحمت کشیدم و البته مثل خیلیی ها نه چاپلوسم و نه بلدم کارهایی که دیگر مربیان برای سرمربی ها انجام می دهند را انجام دهنم؛ کارهایی که با چشم خود دیدم که مربی آدم سرمربی است و فقط باید کارهای شخصی او را از بردن لباس به اتوشویی تا آوردن فرزند سرمربی از مدرسه و غیره را انجام دهد، من چنین آدمی نیستم که به خاطر بودن در کار تن به انجام چنین کارهایی بدهم.

(در صدا و سیما دورهمی سفره‌ای پهن شده و کارشناس دعوت می شود)

فضای فوتبال ما به قدری ناسالم است که حتی وقتی تلویزیون را روشن می‌کنیم تا فوتبالی ببینیم کارشناسانی را می‌بینیم که مشخص است چون سفره‌ای باز شده تا همه دور هم جمع شوند و از آن بهره ای بگیرند کنار هم هستند و این که مسولان ببینند که آیا شما کار بلد هستید، ایا کارشناس هستید یا خیر اهمیتی برای کسی ندارد.

(در تیم های پایه پرسپولیس برخی از بازیکنان فقط به خاطر شرایط مالی پدرشان کاپیتان هستند)

روزی که به عنوان مربی به تیم امید پرسپولیس آمدم بازیکنانی را دیدم که به هیچ عنوان کیفیت خوبی ندارند و وقتی سابقه و رزومه آنها را پرسیدم دیدم خیلی از آن‌ها سال‌هاست که در باشگاه حضور دارند و وقتی زمان جلو رفت و کیفیت فنی ضعیف آنها را بیشتر دیدم پیگیر شدم و دیدم به هر حال هر یک از آنها به واسطه پدر خود و شرایط مالی مساعدی که دارند سال هاست که در باشگاه حضور دارند و البته برخی از آن ها سال ها کاپیتان تیم هم بوده‌اند و این برای باشگاهی مثل پرسپولیس فاجعه است.

مطالب مرتبط

ارسال نظر

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.